Tue May 26 2026

Logo

કર્ણાટકમાં ન કોંગ્રેસને શાંતિ ન ભાજપને, શું શાપિત છે સીએમની ખુરશી?

1 hour ago
Author: Mumbai Samachar Team
Article Image

કર્ણાટકના રાજકારણમાં નાટક શબ્દ સ્વાભિવક રીતે જ જોડાઇ ગયો છે. 3-4 મહિને ખુરશીને લઇને કકળાટ થવો કર્ણાટક માટે કોઇ નવી વાત નથી. સિદ્ધારમૈયા અને ડીકે શિવકુમાર વચ્ચે કર્ણાટકની સત્તા અખાડાનું મેદાન બની ગયું છે. બન્ને વચ્ચે અઢી-અઢી વર્ષની જે સમજૂતી થઇ હતી તેનો અમલ નથી થયો. હવે બેના ઝઘડામાં કદાચ મલ્લિકાર્જૂન ખડગેનો નંબર પણ લાગી શકે છે.

વિધાનસભાનો કમનસીબ દરવાજો

કર્ણાટકમાં ઘણાં લોકોને મુખ્યમંત્રીની ખુરશી શાપિત લાગે છે. 

બેંગલુરુ સ્થિત વિધાનસભા ભવન એટલે કે 'વિધાન સૌધા' (Vidhana Soudha) માં મુખ્યમંત્રીની સત્તાવાર ચેમ્બરનો એક દરવાજો વર્ષો સુધી માત્ર એટલા માટે બંધ રહ્યો કારણ કે તે 'દક્ષિણ' દિશા તરફ ખુલતો હતો. વાસ્તુ નિષ્ણાતોએ નેતાઓના કાન ભરી દીધા હતા (ડર પેદા કરી દીધો હતો) કે આ દરવાજાનો ઉપયોગ કરવાથી રાજકીય કરિયર બરબાદ થઈ જશે.

વર્ષ 1998 માં જે. એચ. પટેલના ચૂંટણી હાર્યા પછી આ દરવાજા પર જે તાળું લટક્યું, તે વર્ષો સુધી લટકતું જ રહ્યું. ત્યારબાદ (મુખ્યમંત્રી બનેલા) એસ. એમ. કૃષ્ણા હોય, યેદિયુરપ્પા હોય કે કુમારસ્વામી—બધાએ આ દરવાજાની આગળ એક મોટી તિજોરી (અલમારી) અથવા પડદો નંખાવી દીધો, જેથી ભૂલથી પણ કોઈની નજર ત્યાં ન પડે. મુખ્યમંત્રીઓ એક પાતળી અને વાંકીચૂકી ગેલેરીમાંથી લાંબો આંટો મારીને ઓફિસે આવતા-જતા રહ્યા.

જ્યારે સીએમની કાર પર કાગડો બેસી ગયો!

વર્ષ 2016માં એક ખૂબ જ રમુજી ઘટના બની. તે સમયના મુખ્યમંત્રી સિદ્ધારમૈયાની ચમકતી ફોર્ચ્યુનર કારના બોનેટ પર એક કાળો કાગડો આવીને બેસી ગયો. જ્યોતિષીઓ અને વિરોધી નેતાઓએ તેને 'શનિનો પ્રકોપ' ગણાવીને હોબાળો મચાવી દીધો કે હવે સીએમ સાહેબની ખુરશી (સત્તા) જોખમમાં છે.
જોકે, સિદ્ધારમૈયા પોતાને તર્કવાદી (Rationalist) ગણાવે છે, પરંતુ આ ઘટનાના થોડા જ દિવસો પછી સરકારે મુખ્યમંત્રી માટે 35 લાખ રૂપિયાની નવી કારનો ઓર્ડર આપી દીધો. આ સિવાય, કર્ણાટકના નેતાઓમાં હાથમાં 'લીંબુ' રાખવાનો ભારે ક્રેઝ છે. જેડીએસ (JDS) નેતા એચ. ડી. રેવન્ના હંમેશા પોતાના હાથમાં લીલું લીંબુ રાખે છે જેથી ખરાબ નજર અને રાજકીય દુશ્મનોના ટોટકા (મેલી વિદ્યા)થી બચી શકાય.

નેતાઓ પાસે આ ડર પાછળ આખી એક 'ક્રોનોલોજી' :

ડી. દેવરાજ અર્સ (1980): તેઓ ચામરાજનગર ગયા અને છ મહિનાની અંદર જ તેમણે સત્તા ગુમાવવી પડી.

આર. ગુન્ડુ રાવ (1982): તેમણે પણ ત્યાં જવાની હિંમત બતાવી અને તેમની સરકાર સમય પહેલાં જ પડી ભાંગી.

વીરેન્દ્ર પાટિલ (1991): ચામરાજનગરના પ્રવાસના બરાબર છ મહિના પછી કોંગ્રેસે તેમને મુખ્યમંત્રી પદ પરથી હટાવી દીધા.